And after that... the world would never be the same...
Deze uit 1988 stammende anime is er mijns inziens verantwoordelijk voor dat tekenfilms ook voor volwassenen kunnen zijn. Voor Akira was er Heavy Metal (maar dat was meer een comedy dan een serieuze film). Akira heeft een verhaal en tijdens het kijken beklijft de gedachte dat het - met voldoende budget! - ook als live action gewerkt zou hebben.
Katsuhiro Otomo regisseerde z'n eigen comic over Tokyo na een atoomaanval, onder totalitair bewind... een corrupte, decadente stad die wordt opgeschrikt door het ontwaken van een telepathische, telekinetische natuurkracht, genaamd Akira.
Tekenfilms zijn veranderd sinds Pixar en de films van Dreamworks. 2D is uit, van de kaart geveegd door het geweld van Nemo, Incredibles en Shrek.
Toch staat Akira nog steeds als een huis. De muziek is fantastisch - de soundtrack wed gecomponeerd door Shoji Yamashiro, die daarna (oh injustice) alleen nog maar als obscure DJ in het Japanse nachtclub circuit opdook - het verhaal is spannend en sleurt de kijker mee ondanks het wat bizar futuristische einde. Zoals boven al vermeld is het helemaal niet moeilijk - wat mij betreft - om te vergeten dat je kijkt naar een anime ipv een live action film (zeker na de actiefilms van de laatste tien jaar).
Eén tip: bekijk hem niet in het Engels maar in het originele Japans - met ondertiteling als je wil - en vergeet niet de strip te kopen als je hem eens in een winkel ziet liggen. Schrik niet: het zijn in totaal zes delen à €20, maar het is het waard.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten